Geleceğe Mektuplar - Bülent Eczacıbaşı

Değişime, yenilenmeye engel yaratan, başarısızları yarışın dışına çıkartabilen yeni ve zamanın ruhunu yansıtacak adil bir oyun kurgusunun geleceğe dair heyecanımı artırabileceğine inanıyorum…

ADİL OYUN KURGUSU

Bülent Eczacıbaşı - Eczacıbaşı Holding Yönetim Kurulu Başkanı

Geleceğin ışık yılı ötede güzel bir hayal gibi göründüğü gençlik yıllarımı anımsıyorum. 68 Kuşağı'nın dünyayı ayağa kaldırdığı yıllardı…
Mesleğimi o yıllarda seçtim. Ardından iş hayatına atıldım. Uzak gibi görünen geleceğin aslında yakın olduğunu, güzel bir hayal gibi görünen geleceği mümkün kılan sorumlulukların da yıllar geçtikçe büyüdüğünü yaşayarak öğrendim.

BELİRSİZLİK KAYGI YARATABİLİR

Yaklaşık yarım asır önce bizden önceki ebeveynlerimiz gibi, kuşağımın diğer üyeleriyle beraber geçmişin muhasebesini yapmaya, bizden sonraki kuşağa devredeceklerimizin dökümünü çıkartmaya çalışıyorum. Kolay bir iş olmadığını itiraf etmeliyim.

Çünkü önümüzden zaman bir yandan hızla akarken, diğer yandan çerçevesi yaşanmışlıklar, mevcut koşullar ve hayallerden oluşan bir pencereden geleceğe de bakmaya çalışıyoruz.
Siz de benim gibi çok muazzam bir değişim, geçmişten büyük bir kopuş, bir altüst oluş içinden geçtiğimizi düşünen, erişkinlik sınırını çoktan geçmiş çoğunluğun içindeyseniz muhtemelen belirsizlikten dolayı biraz da kaygılı olabilirsiniz.

NÖBETİMİZİ DEVRETME ZAMANI

Bizlerden çok daha iyi koşullarda yetişmiş bir nesle nöbetimizi devretme zamanı yaklaşırken, yine ezberler bozuluyor, iş yapış şekli değişiyor, her açıdan yeni bir düzen kuruluyor. "Devir" diyorsak da, her şeyi devretmemiz gerektiğini doğrusu düşünmüyorum. Geleceğe bırakacaklarımız kadar, bırakmayacaklarımız olduğunu da kabul etmeliyiz. Kendi kendimize yarattığımız ya da çözümünü ertelediğimiz sorunları, anlaşmazlıkları, verimsizlikleri, dünyayı yaşanmaz hale getirmekte olan tüketim çılgınlıkları ve eşitsizlikleri geleceğe bırakmasak daha iyi olacak.

Peki geleceğe ne bırakacağız?..

Listemin en başına geleceğin çok daha güzel olacağına dair umudumu koyuyorum. İş insanlarının en değerli sermayesi iyimserlik ve umut. En büyük ihtiyacımız umudumuzu ve iyimserliğimizi hep canlı tutmak, geleceğe yatırım yapmak olan insanın geleceğe umutsuzluk ve karamsarlıkla bakması mümkün olabilir mi? Bu noktada geleceğe bırakabileceğimiz bir diğer unsur, bizden önceki kuşaktan devraldığımız girişimcilik ruhu ve cesareti olabilir.

Yeni neslin sınırların ortadan kalktığı ve yapabileceklerinin sınırlarının hayalleri olduğu bir dünyada bizlerden çok daha başarılı olacağına içtenlile inanıyorum. Bu inancın elbette bir dilekten ibaret olmaması gerektiğini de biliyorum. Bunun için, gelecekte refah üretmeyi ve mutluluğu mümkün kılacak beceriler ile bizden sonraki neslimizi donatmaya devam etmemiz gerekiyor.

Rekabetçi, akla ve bilime dayanan bir eğitim mutlaka, her zaman işlerini kolaylaştıracaktır. Rekabetçilik ve sağlıklı bir rekabet ortamı da her alanda ihtiyaç duyacağımız unsurlar…Bunun için geleceğe daha yenilikçi, daha verimli, daha üretken, daha başarılı yeni oyunculara şans verecek yeni kurallar da bırakmamız gerektiğini düşünüyorum.
Değişime, yenilenmeye engel yaratan, başarısızları yarışın dışına çıkartabilen yeni ve zamanın ruhunu yansıtacak adil bir oyun kurgusunun geleceğe dair heyecanımızı da artıracağına inanıyorum.

ORTAK AKIL VE ÇABA GEREKİYOR

İnsanlığın geleceği için önem taşıyan tüm sorunlar giderek daha fazla küresel nitelik taşıyor. Ne iklim ve çevre sorunları ne robotların yaratacağı işsizlik ne de bozulan gelir dağılımının yaratacağı sorunlar, tek tek devletlerin alacakları önlemlerle çözülebilir görünüyor.
Bu nedenle, insanlığın sağlık, mutluluk ve refah getirecek ortak bir geleceğe, ancak ortak akıl, çaba ve dayanışma ile ulaşabileceği inancını da geleceğe bırakabileceklerimiz arasına eklemeliyim. Yerküreyi paylaştığımız bütün canlıların var olma hakkına saygı göstermeden, sorumluluk duygusu ile değer üretmeden neslimizi nasıl sürdürebiliriz?

Korkularımıza teslim olup, geçmişte yaşayamayız. Karşımızdaki riskleri ve fırsatları gerçekçi biçimde değerlendirmeye çalışmak, risklerden kaçınmak, fırsatlardan yararlanmak için planlar yapmak, bütün bunlara nasıl katkıda bulunabileceğimizi düşünerek kendimizi, kurumlarımızı ve bizden sonraki nesilleri geleceğe hazırlayabileceğimizi düşünüyorum. Bizi bekleyen ve gün geçtikçe büyüyen sorunların çözümüne her birimizin, gücümüz ölçeğinde katkı sağlamasını, mesleği, ilgi alanı, görevi ne olursa olsun iş insanlarının sorumluluğu olarak görüyorum.